Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2011

ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ Κ.Ν.Λ. Γ' ΛΥΚ.-ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΑΠΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ

Λ Ο Γ Ο Τ Ε Χ Ν Ι Α Θ Ε Ω Ρ Η Τ Ι Κ Η Σ Κ Α Τ Ε Υ Θ Υ Ν Σ Η Σ Γ ΄ Λ Υ Κ Ε Ι Ο Υ
ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ
ΟΡΙΣΜΟΣ
και το κεί
– ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ: Τα ποιήματα χαρακτηρίζονται από αυτοαναφορικότητα. Η ποίηση, δηλαδή, στρέφεται στον ίδιο της τον εαυτόμενο αναπαριστά τη διαδικασία της δημιουργίας του ή αναφέρεται στις συνθήκες ύπαρξής του.
Καβάφης
– Βασικά χαρακτηριστικά της ποίησης του.
•
Σημαίνουσα θέση της ιστορίας / ιδιαίτερα της ελληνιστικής περιόδου.
•
Γλώσσα → Κράμα δημοτικής και καθαρεύουσας, ιδιότυπες λέξεις, προσωπική γραφή.
•
Θεατρικός χαρακτήρας → Δημιουργία κατάλληλης ατμόσφαιρας / σκηνικού όπου εκτυλίσσεται το δράμα
•
Υποβλητικότητα.
•
Οξύτατη ειρωνεία ιδιαίτερα προς τη ματαιοδοξία. • Στοχαστικό ύφος • Πεζολογικός τόνος • Λυρικό στοιχείο.
1.
ΚΑΙΣΑΡΙΩΝ
Θέ
μα: Η ποίηση εμφανίζεται ως επανορθωτική της ιστορικής αδικίας.
•
Ο ποιητής αναγνώστης → Αφορμή της ποιητικής έμπνευσης → η ασήμαντη μνεία.
•
ιστορικά ονό
Αντίθεση ανάμεσα στο ασήμαντο ιστορικό πρόσωπο που αναδεικνύεται ως ιδεώδης ποιητική μορφή και στα ηχηράματα που προκαλούν την ποιητική αδιαφορία.
•
Η συμβολική χρήση των προσώπων ( Καισαρίων, Πτολεμαίοι, Κλεοπάτρες).
•
Διαφορά ύφους ανάμεσα στην α΄ και γ΄ στροφή → α΄ στρ. πεζολογικός τόνος, γ΄ στρ. ένθερμος λυρισμός.
•
Ανεύρεση στοιχείων που κατατάσσουν το ποίημα στην ιστορική/ φιλοσοφική / ηδονική περιοχή.
•
Η ενεργητική, συνειδητή στάση του ποιητή κατά τη διαδικασία της έμπνευσης.
2.
ΔΑΡΕΙΟΣ
Θέ
μα: Το δίλημμα σχετικά με την προσαρμογή του ποιητή στις επιταγές της εκάστοτε εξουσίας.
•
Διπλή λειτουργία του τίτλου → α) τίτλος ποιήματος Καβάφη β)ιστορικό πρόσωπο.
•
Ο ποιητής Φερνάζης και ο υπηρέτης → φανταστικά πρόσωπα / Το ιστορικοπολιτικό πλαίσιο → πραγματικό.
•
την αλήθεια αλλά την προσωπική προβολή και ανάδειξη
Το δίλημμα του Φερνάζη και η λύση → χαρακτηριστική της ηθικής στάσης και των επιδιώξεων του(η ποίηση δεν υπηρετεί).
•
λόγος
Εναλλαγή φωνών → Φερνάζη και υποτιθέμενου αφηγητή που δρα ως παντογνώστης. / Ευθύς λόγος και ελεύθερος πλάγιος.
•
Έντονη ειρωνεία ιδιαίτερα από τον υποτιθέμενο αφηγητή προς το Φερνάζη / λόγιες λέξεις.
3.
ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΙΑΣΩΝΟΣ ΚΛΕΑΝΔΡΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ ΕΝ ΚΟΜΜΑΓΗΝΗ 495 Μ.Χ
Θέ
μα: Η ποίηση ως αντίδοτο κατά της φθοράς που επιφέρει ο χρόνος.
•
Ο εκτενής τίτλος με καθορισμό των στοιχείων που τον απαρτίζουν.
•
πρόβλη
Το ποίημα αποτελεί εσωτερικό μονόλογο που αποδίδει τη συναισθηματική κατάσταση του ποιητή σχετικά με τομα.
•
Το ποιητικό προσωπείο συνεισφέρει στην αποστασιοποίηση από το προσωπικό πρόβλημα και αποδίδει καθολικότητα.
•
Επίκληση στην ποίηση / Ρόλος της ποίησης → πρόσκαιρη διαφυγή.
•
φρικτή πληγή από
Σχήματα λόγου / εκφραστικά μέσα (προσωποποιήσεις, μεταφορές, σχήμα υπαλλαγής → πληγή από φρικτό μαχαίρι αντίμαχαίρι, σχήμα χιαστό,χήμα υπερβατό → νάρκης του άλγους δοκιμές).
4.
ΠΟΙΗΣΗ 1948
Εγγονόπουλος
- Βασικά χαρακτηριστικά της ποίησης του.
•
Επιρροή από το κίνημα του υπερρεαλισμού.
•
Τα ποιήματά του διαθέτουν χιούμορ, ταυτόχρονα όμως πικρία • Λόγος απλός / λιτός / καθημερινός.
Θε
ματικός πυρήνας του ποιήματος:
Ο Ν
και ο σπαραγ
επιταγές της πραγ
εποχή και την τέχνη του λόγω των τραγικών συνθηκών της ε
. Εγγονόπουλος γράφει το ποίημα αυτό το 1948 στην κορύφωση του εμφυλίου πολέμου, εποχή όπου κυριαρχεί ο θάνατοςμός. Το ποίημα αναφέρεται στο χρέος των ποιητών και των πνευματικών ανθρώπων, γενικότερα, απέναντι στιςματικότητας. Ο Εγγονόπουλος εκφράζει την αδυναμία του να ανταποκριθεί στο χρέος του απέναντι στηνμφύλιας διαμάχης.
•
Μορφή → Λόγος τεμαχισμένος (σχεδόν συλλαβικός) α) λόγω υπερρεαλιστικής επιρροής β) σπαραγμένος από την εποχή
•
ψυχικός πόνος
«εποχή του εμφυλίου σπαραγμού» → χρονική τοποθέτηση, ιδιαίτερο νοηματικό βάρος α) κατασπάραξη αλλήλων, β) βαθύς, συντριβή.
•
τη θέση της ανά
Ο ρόλος της παρομοίωσης «ως αν να γραφόταν…αγγελτηρίων θανάτου» → τραγικότητα εμφυλίου → η ποίηση αναζητάμεσα στο θάνατο.
•
ακό
Ο ρόλος της παρένθεσης (και πότε – άλλωστε- δεν ήσαν) → Αναφορά στο σταθερό τόνο απαισιοδοξίας στην ποίησή τουμα και έξω από το χρονικό πλαίσιο του εμφυλίου.
•
παραστατικά την αίσθηση της τραγικότητας
«τόσο λίγα» → στάση ποιητή → Η ποιητική δημιουργία αναστέλλεται λόγω της εποχής → η σιωπή αποδίδει πιο.
5.
ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ Ε…… 1949
Αναγνωστάκης
- Βασικά χαρακτηριστικά της ποίησης του.
•
ειρωνεία
Η ποίηση του είναι έντονα πολιτική • Χαρακτήρας εξομολογητικός, επεξεργάζεται ποιητικά μνήμες και βιώματα • Η.
•
καθη
Ο τόνος της ποίησής του είναι απαισιόδοξος, αιχμηρός και διδακτικός • Η κυριολεξία, η ακριβολογία, η χρήση τουμερινού λεξιλογίου.
Θε
ματικός πυρήνας του ποιήματος:
Ο ποιητής αντι
μέτωπος με το χρέος του → να καταγγέλλει, να προβληματίζει και να αφυπνίζει την κοινή γνώμη.
•
Το ποίημα δομείται πάνω σε τέσσερα ουσιαστικά (φίλοι, φωνές, ερείπια, εφιάλτες).
•
πικρό
Παραστατικότητα → κλίμα απόγνωσης, φρίκης, θανάτου, εφιαλτικών εικόνων καταστροφής αλλά σε τόνο χαμηλό και.
•
Ρόλος παρομοίωσης «Σαν τρυπημένες σάπιες σημαίες» → χρεοκοπία των ιδανικών.
•
Καταληκτήριος στίχος σε παρένθεση → Η φωνή του ποιητή → Ο κοινωνικός ρόλος που καλείται να διαδραματίσει.
Σύγκριση των δύο ποιη
Ο τίτλος
μάτων/ Ποιητικός διάλογος γύρω από τη σχέση της ποίησης με την ιστορική πραγματικότητα(Στον Νίκο Ε.), η χρονολογία έκδοσής του (1949), ο ακρωτηριασμένος λόγος και το θεματικό κέντρο του ποιήματος
(
εμφύλιος πόλεμος) συνηγορούν στη διαπίστωση ότι το ποίημα απευθύνεται στο Ν. Εγγονόπουλο.
Ως προς τη
μορφή:
•
ο λόγος είναι τεμαχισμένος, η διατύπωση ελλειπτική, ενώ χαρακτηρίζεται από λιτότητα εκφραστικών μέσων
•
ο στίχος είναι ανισοσύλλαβος και ανομοιοκατάληκτος
•
η στίξη είναι σχεδόν απούσα • δίνονται φράσεις – στίχοι σε παρενθέσεις.
Ως προς το περιεχό
μενο:
•
περιόδους
και τα δύο ποιήματα πραγματεύονται το ίδιο θέμα: το χρέος της ποίησης και του ποιητή σε δύσκολες και αιματηρές.
•
κυριαρχούν σε εποχή ε
ο χρονικός πυρήνας είναι ο εμφύλιος πόλεμος και ο θεματικός τους πυρήνας η φρίκη, ο θάνατος και ο σπαραγμός πουμφύλιας διαμάχης.
Μελετώντας συγκριτικά τα δύο ποιή
ματα διαπιστώνουμε ότι η διαφοροποίησή τους έγκειται σε κάποια νοηματικά στοιχεία:
•
ο Εγγονόπουλος αναφέρεται υπαινικτικά στον εμφύλιο και στο κλίμα του με την επιλογή συγκεκριμένων λέξεων
(
παράθεση οπτικοακουστικών εικόνων
εμφύλιου σπαραγμού, αγγελτήρια θανάτου), ο Αναγνωστάκης παρουσιάζει παραστατικά την εφιαλτική εποχή με την.
•
ποιητή απέναντι στη ζοφερή πραγ
και τη χώρα προβάλλει ως περιττή πολυτέλεια
λειτουργίας της ποίησης
ποιητή είναι να καταγράψει ποιητικά και να καταγγείλει τη ζοφερή πραγ
ντοκου
η σημαντικότερη διαφορά, όμως, έγκειται στη θέση τους για τη στάση του πνευματικού yθ zανθρώπου και ειδικότερα τουματικότητα. Ο Εγγονόπουλος υποστηρίζει ότι η ποίηση σε στιγμές τραγικές για το λαό, είναι μάταιη. Γι’ αυτό και ο ίδιος λαμβάνει απόφαση για ακύρωση της, για σιωπηρή αποχή από τα τραγικά δρώμενα. Ο Αναγνωστάκης αντίθετα θεωρεί ότι χρέος τουματικότητα, να αφήσει δηλαδή ένα αδιάψευστομέντο της τραγικής εποχής.
6.
Πολυδούρη
ΜΟΝΟ ΓΙΑΤΙ Μ’ ΑΓΑΠΗΣΕΣ Μ. Πολυδούρη– Βασικά χαρακτηριστικά της ποίησής της.
•
γλώσσα
Ανήκει στη νεορομαντική σχολή • Κατευθείαν μεταγραφή των γεγονότων του συναισθηματικού της κόσμου σε ποιητικήμε όλες εις υπερβολές και εξιδανικεύσεις που υπαγόρευε η ρομαντική της φύση.
•
στη φθορά
Έντονος, γνήσιος λυρισμός • Την ποίησή της διακρίνει η μελαγχολική διάθεση και τα θέματά της αφορούν στον έρωτα, στο θάνατο.
Θε
ματικό κέντρο του ποιήματος: Τυπικό δείγμα ακραιφνούς λυρισμού, η ποίηση υπάρχει μόνο σε αναφορά με τον άλλο
•
οποίο απευθύνεται στην πραγ
της έκφρασης
Χρήση β΄ ενικού προσώπου → Το κίνητρο και ο στόχος του τραγουδιού αποτελεί το ερωτικό αντικείμενο (Εσύ) προς τοματικότητα όμως το λυρικό εγώ απευθύνεται στον ίδιο του τον εαυτό και καταξιώνεται μέσω.
•
Μορφή: πέντε πεντάστιχες στροφικές ενότητες. Ορισμός ως τραγούδι και όχι ως ποίημα συνάδει με την μορφή → ιαμβικό
μ
έτρο, εναλλαγή δωδεκασύλλαβων και επτασύλλαβων στίχων, επαναλήψεις, ομοιοκαταληξίες).
•
Χρόνος: Αόριστος → Αίσθημα που υπήρξε στο παρελθόν, καθορίζει όμως και το παρόν → ομορφαίνει ακόμα τη ζωή της.
•
Ρόλος επανάληψης → Η επανάληψη στηρίζει την ποιητική σύνθεση, προσδίδει στη στροφή και στο ποίημα συνεκτικότητα,
συ
μβάλλει στη μουσικότητα, ακούγεται ως τραγούδι.
•
Αιτία μελαγχολίας → Η απουσία του ερωτικού της συντρόφου «ωραίε, που βασίλεψες» καθιστά τη ζωή της «άχαρη,
ανεκπλήρωτη
».ΟΜΑΔΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ «ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου